๒.
"ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดด" เสัยง แตรรถประจำทาง ทุกสาย ดัง สอดเสียง ประสาน กัน เป็นเหมือน วงเครื่องดนตรี วงใหญ่ ในวังวนของการจราจร ที่ติดขัดในเมืองหลวง
ต่อ ออกมาคอยรถเมล์ สายประจำ เพือที่จะไป มหาวิทยาลัย ในมือ ก็ ยัง มีหมูทอด แสนอร่อย ของ แม่ อยู่ ปากก็ เคี้ยว สายตาก็ ยังแลรถไปพราง
รถเมย์สาร 48 เดินทางมาตรง เวลา อย่างไม่บิดผลิ้ว ณ เวลา 6.30 น. ต่อ ก็ ขึ้น รถเจ้าประจำไปทันใด
ต่อ นั่ง เพลิดเพลินกับ ทรรศนีถาพ ของ สองข้างทาง เหมือน ตกอยู่ในห้วงของมนต์ตราแห่ง ธรรมชาติ สายลม พัดพลิ้ว ผ่านใบหน้า ที่ คมขำ ของเด็กหนุ่มอายุย่าง 21 ไม่ถึง ชั่วโมง ก็ ถึง ที่ หมาย
ต่อ เดินผ่าน ลัดเลาะ ถนนสาย วัฒนธรรม แห่ง เกาะรัตนโกสินธิ์ ไม่กี่ อึดใจ ก็ ถึง ท่าช้าง ต่อ แวะ หา ของกิน ให้ อิ่มท้อง อีกครา กับ มื้อเช้าที่ แสน จะ หิวโหย ถึงแม้จะได้ หมูทอด ของแม่ ไป แล้วก็ ตาม
"เอิ๊กกกกกก" เสียง เลอ ของเด็กหนุ่ม ดังออกมา เบาๆ ในระหว่าง ทางเดิน เข้่าประตู มหาวิทยาลัย
"ต่อ ต่อ ไอ้ ต่อ นี่ๆ ทางนี้ ทางนี้ มา มา มา เร็ว ๆ" เด็กหนุ่ม หันไป มองเพื่อน และ มุ่งหน้าไป หาเพื่อนด้วยรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ ทันที ที่ สิ้นเสียง ของเพื่อน ร่วมคณะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น