วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

คน "หนึ่ง"

๑.
ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ณ เวลา 6 นาฬิกา ของเช้าวันจันทร์ ที่เร่งรีบของมหานครกรุงเทพ แสงแดดสีทองส่องทอประกายมาที่ร่างของ หนุ่มน้อยคนนึง ที่ กำลัง หลับอยู่ในภวังค์ของความฝัน อันคาดเดาไมได้ 
ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ เสียงของนาฬิกาก้ดังขึ้นทุกทีๆ เจ้านาฬิกาปลุก ทำงานอย่างขมักเขม้นใน หน้าที่ ของมันเอง สุดท้ายเด็กหนุ่ม ก้ต้องแพ้พ่ายให้กลับ เสียงอัน กวนโสตประสาท ของนาฬิกาปลุก
เด็กหนุ่ม นั่ง ละเมอ ต่ออยู่บนเตียง ใช้สองมืออันบอบบางขยี้ที่ตาทั้งสองข้าง ส่วนปากเจ้าเอย ก็ หาว อย่างไม่เป็นท่า เสียงของกระทะทำกลับข้าวจากห้องครัว ดังแผ่วๆมาจากด้านล่าง พร้อม กับเสียง ของผู้เป็นแม่ว่า " ไอ้ต่อ เมื่อไร มึงจะตื่นสักที สายแล้วนะ"
ไม่ทันสิ้นเสียงของแม่ เด็กหนุ่ม ก็ ตะลีตะลาน กุลีกุจอ ทำทุกอย่าง อย่างรวดเร็วเหมือนแปลงร่าง เสียงดังโครมคราม เผื่อให้ทันเวลาที่ล่วงเลยมานาน 
"แม่ ต่อไป เรียน แล้วนะคร้าบบบบบบบบบบ"  เด้กหนุ่มพุด พลางเอามือคว้าหมูทอดในจานบนโต๊ะกลับข้าว อีกมือ เข้าโอบผู้เป็นแม่อย่างน่ารัก ไม่ถึง นาที เจ้าตัวก็ วิ่งแจ้นออกไปนอกบ้านทันที ก่อนที่แม่จะพุดขึ้นว่า
"ไอ้ ต่ออออออออออออออออออออ"


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น